5 Ιανουαρίου 2015

Στο σουπερμάρκετ, στα τυριά

Σήμερα στο σούπερ μάρκετ, συνέβη κάτι παράξενο.

Πήγα να περιμένω στην ουρά με τα τυριά. Και κόβω χαρτάκι με νούμερο. Αντιλαμβάνομαι ότι το νούμερο που έκοψα είναι άσχετο από αυτό που δείχνει η σταματημένη οθόνη με τους αριθμούς. Και λέω, κοίτα να δεις που δεν ισχύουν τα νουμεράκια. Μάλλον θα εξυπηρετούνται ο ένας πίσω από τον άλλο. Στάσου τότε, να περιμένω και εγώ στη σειρά.

Ήταν όλοι λίγο τουρλομπούκι: ο ένας εδώ, ο άλλος παρακεί, μία κυρία τεντωνόταν να δείξει ότι θέλει εκείνο το κασέρι με χαμηλά λιπαρά, κάποιοι άλλοι είχαν τοποθετημένα τα καρότσια άτσαλα. Έτσι, λοιπόν, δεν έβγαινε άκρη πίσω από ποιον έπρεπε να περιμένω και ποιος ήταν ο τελεταίος. Πάω, λοιπόν, δίπλα σε μία συστάδα ανθρώπων - ναι, συστάδα, γιατί once δασολόγος, always δασολόγος - και στέκομαι μπροστά τους για να ρωτήσω αγαπημένη ερώτηση τύπου ΙΚΑ, ιατρείου, κομμωτηρίου και άλλων μέρων όπου περιμένει κόσμος. "Ποιος είναι τελευταίος;" ρώτησα. Γυρίζει τότε ένας κύριος με πορτοκαλί μπουφάν και με ενημερώνει ποιος είναι τελευταίος στη σειρά. "Ο κύριος Μακρόπουλος" μου απαντάει.

Τι είδους τρολ είναι πάλι δαύτος; Είναι αυτό απάντηση για ουρά σε σουπερμάρκετ και μάλιστα μπροστά στα τυριά; Λάθος άνθρωπο ρώτησα. Ρώτησα τον παράξενο της ουράς. Αλλά φαίνεται πολύ νορμάλ.

Όχι δα. Πόσες ώρες μπορεί να περιμένουν στην ουρά για τα τυριά και να έφτασαν να συστήθηκαν κιόλας. Και άντε καλά. Πες ότι συστήθηκαν. Δεν μπορούσε να μου πει " Ο Τάκης". Έπρεπε να μου μιλήσει τόσο επίσημα; Αλλά και πάλι. Πες ότι γνωρίστηκαν όλοι μεταξύ τους εκεί στην ουρά μπροστά στο τσένταρ και το μετσοβόνε, και ότι έγιναν και φίλοι - πράγμα απίθανο. Ας μου έλεγε: "ο κύριος με το μαύρο μπουφάν". Θα καταλάβαινα.

"Ποιος;" ξαναρώτησα. "Ο κύριος Μακρόπουλος", επέμενε. Γυρίζω το κεφάλι μου εκεί που μου έδειχνε. Πράγματι ήταν ο κύριος Μακρόπουλος.

Ο τραγουδιστής.

------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Και τώρα ας υποθέσουμε ότι δεν ήταν ο κύριος Μακρόπουλος, αλλά άλλος τραγουδιστής. Πας και περιμένεις στην ουρά με τα τυριά, και ρωτάς ποιος είναι τελευταίος, και σου απαντάει κάποιος: "Ο κύριος Vedder". Και κάθεσαι και περιμένεις στην ουρά στον ΑΒ πίσω από τον Eddie Vedder. Περιμένεις να πάρει κασέρι για τοστ, για να κάνει τοστ στα παιδιά, τυρί για σαγανάκι, και  τσένταρ για να τρίψει στο τσίλι πάνω από τα μακαρόνια.

Αυτά είναι. Να περιμένεις στην ουρά πίσω από τον Eddie Vedder. Ούτε στο σινεμά.

Δεν υπάρχουν σχόλια: