22 Σεπτεμβρίου 2011

Ο γύρος του κόσμου με μία ξύστρα

Την ιστορία αυτή μου τι διηγήθηκε η φίλη μου η Θοδώρα πολύ πρόσφατα, αλλά είναι από τις αγαπημένες μου και μου θυμίζει πολλά. Η Θοδώρα είχε ένα απωθημένο όταν ήταν μικρή. Πήγαινε στα δωμάτια άλλων παιδιών και έβλεπε να έχουν στο γραφείο ή τη βιβλιοθήκη τους μία υδρόγειο σφαίρα. Από αυτές που γυρίζουν και μπορείς να την στριφογυρνάς με κλειστά μάτια και μόλις σταματήσει να ακουμπάς το δάχτυλο σε ένα τυχαίο σημείο και να λες: “να, εδώ θέλω να πάω!” Πολλά παιδιά είχαν τέτοιες υδρόγειες σφαίρες στα δωμάτιά τους, αλλά δεν γνωρίζω κάποιο που να την χρησιμοποίησε στην πραγματικότητα για να εμπεδώσει το μάθημα της γεωγραφίας ή να κάνει κάποια εργασία. Σε όλους χρησίμευε μόνο σα διακοσμητικό, λες και το δωμάτιο ήταν ταξιδιωτικό γραφείο.

Η Θοδώρα παρ' όλ' αυτά αποφάσισε πως θέλει μία σφαίρα ολόδικιά της περισσότερο από κάποιο άλλο παιχνίδι. Αν σκεφτεί κανείς καλά, θα θυμηθεί ότι τα παιδιά της δεκαετίας του '80 ήταν λίγο πιο μαζεμένα και δε ζητούσαν όλη την ώρα παιχνίδια και τζι άι τζο και μπάρμπι μαριπόζα. Δεν υπήρχαν τόσες διαφημίσεις να σου πιπιλίζουν το μυαλό και δεν υπήρχαν τόσες μπάρμπι. Τα περισσότερα παιδιά ήταν μαθημένα να μην έχουν παράλογες απαιτήσεις και να μη ζητάν κάθε μήνα καινούριο παιχνίδι ή καινούρια σχολική τσάντα. Όλα τα κορίτσια είχαν από μία μπάρμπι: ελάχιστες ήταν όμως αυτές που είχαν το τροχόσπιτο ή το μπάνιο της μπάρμπι.

Σε ένα τέτοιο κλίμα αποφάσισε η Θοδώρα να ανακοινώσει στους γονείς της πως θέλει να της αγοράσουν μία υδρόγειο σφαίρα. Έκατσε το συζήτησε ο μπαμπάς και η μαμά της και αποφάσισε ο μπαμπάς της: “πήγαινε το παιδί στο βιβλιοπωλείο να πάρει μία σφαίρα”. Μπαίνει η Θοδώρα με τη μαμά της στο βιβλιοπωλείο και είχε στο πάνω πάνω ράφι ένα κάρο υδρόγειες σφαίρες τη μία δίπλα στην άλλη. Από την πιο ακριβή με την εσωτερική λάμπα για να βλέπεις καλά και μην τυχόν δεν μπορέσεις να εντοπίσεις τα νησιά Φίτζι, μέχρι άλλες πιο φτηνές. Τις χάζευε η Θοδώρα, έβλεπε και τις τιμές, και έτσι πως ήταν ντροπαλή και μαθημένη στα λίγα, ντράπηκε να ζητήσει τελικά μία κανονική μεγάλη υδρόγειο σφαίρα και κατέληξε πως μπορεί να αρκεστεί σε μία υδρόγειο σφαίρα – ξύστρα.

Παίρνουν μαμά και κόρη την ξύστρα και γυρνάν σπίτι. Βλέπει ο μπαμπάς την ξύστρα και γίνεται έξαλλος, με το δίκιο του ο άνθρωπος: “Καλά, πήρατε μία πανάκριβη ξύστρα; Για ποιο λόγο; Με τα ίδια λεφτά παίρνεις τρεις απλές ξύστρες.” Και γύρισαν πίσω η Θοδώρα με τη μαμά της την υδρόγειο σφαίρα – ξύστρα και πήραν τρεις απλές συνηθισμένες ξύστρες. Και έμεινε η Θοδώρα με το απωθημένο. Ποτέ της δεν απέκτησε μία υδρόγειο σφαίρα...

2 σχόλια:

Ανώνυμος είπε...

Afou to exei apwthimeno,tha tis paroume mia ydrogeio sfaira! Se poia addressa na ti steilw?

tomboy είπε...

Στεναχώρια με επιασε λεμε!
α και κάτι ακόμα: η κατάταξη τα 80s πήγαινε "bibibo, πολλές bibibo, το σαλόνι της bibibo κλπ" barbie=σπανιο πράμα