31 Οκτωβρίου 2010

Πώς ο χωροχρόνος έφαγε ένα λεωφορείο.

Σήμερα άλλαξε η ώρα και πήγαμε μία ώρα πίσω. Έτσι, θυμήθηκα μια περίεργη ιστορία από το παρελθόν που μου είχε διηγηθεί κάποιος ταξιδιώτης, μια κρύα νύχτα, στα στενά της Τούμπας, δηλ. η ξαδέρφη μου.
Ας σημειώσουμε ότι στην Ελλάδα η αλλαγή της ώρας γίνεται στις 3 το ξημέρωμα, επομένως δεν επηρεάζεται κανείς σχεδόν. Απλά όποιος έχει σκοπιά ή βάρδια εκείνη την ώρα κάθεται μία ώρα παραπάνω ή μία ώρα λιγότερο, ανάλογα αν είναι Οκτώβρης ή Μάρτιος. Στην Αγγλία όμως η ώρα αλλάζει στη 1 μετά τα μεσάνυχτα...
Ήταν Μάρτιος στο Σαουθάμπτον και το αεροπλάνο θα έφευγε νωρίς το πρωί από το αεροδρόμιο του Λονδίνου. Όλα ήταν έτοιμα. Βαλίτσες, το πρόγραμμα των λεωφορείων, τα εισιτήρια. Έπρεπε να βγει τώρα το πρόγραμμα αναχώρησης, ώστε να είναι όλοι έγκαιρα στο Λονδίνο το πρωί για να προλάβουν την πτήση. Το πιο βολικό δρομολόγιο του λεωφορείου ήταν το νυχτερινό στις 1:30, ώστε κατά το ξημέρωμα να είναι στο Λονδίνο. Πολύ βολικό και πραγματοποιήσιμο ακούγεται.
Έλα όμως που εκείνο το βράδυ στη 1 θα άλλαζε η ώρα και θα πήγαινε μία ώρα μπροστά. Δηλ, στη 1 έπρεπε όλα τα ρολόγια να δείξουν ξαφνικά 2. Άρα, ο δείκτης δε θα περνούσε από την ένδειξη 1:30. Άρα, αφού δε θα έδειχνε ποτέ ο δείκτης 1:30, τι ώρα θα περνούσε το λεωφορείο των 1:30; Η απάντηση είναι ότι δε θα περνουσε. Το δρομολόγιο των 1:30 εξαφανίστηκε στο γρήγορο στριφογύρισμα από 1 σε 2. Το δρομολόγιο χάθηκε στην αλλαγή της ώρας. Το λεωφορείο το κατάπιε ο χωροχρόνος...


(Σημ. Για αυτούς που αγωνιούν, επιλέχτηκε ένα άλλο δρομολόγιο στς 6 το προηγούμενο απόγευμα, και έτσι πήγαν με αυτό στο Λονδίνο και ξενύχτησαν όλη τη νύχτα στο αερδοδρόμιο)