14 Αυγούστου 2010

15αύγουστος. Και καλά...

Είσαι στην πόλη και πλήττεις του θανατά και σιχτιρίζεις την ώρα και τη στιγμή που αποφάσισες να μη λείψεις από τη λατρεμένη πολυκατοικία σου το τριήμερο του δεκαπενταύγουστου; Καλά, κουλάρισε. Δεν είσαι μόνος σου. Να, είναι και το παπί στην ίδια κατάσταση. Και θα σου πει ότι δεν έχει περάσει και τους πιο σούπερ δεκαπενταύγουστους...

Δύο χρονιές έτυχε να είναι η πάπια άρρωστη στο κρεβάτι με γαστρεντερίτιδα. Ναι, ήταν 15 Αυγούστου και τις δύο φορές. Και επειδή και φέτος παίζει κάτι σε στυλ γαστρίτιδας ή whatever, μάλλον τελικά δεν είναι καθόλου τυχαίο. Καλά, η -εντερίτιδα πού πήγε φέτος; Μέχρι και αυτή είναι διακοπές στη θάλασσα και πίνει μοχίτο και συ δόλιε αναγνώστη λιώνεις. Αν κρίνει κανείς από το γεγονός ότι όοοοοολη τη χρονιά η πάπια δεν αρρωσταίνει ποτέ, και τα παθαίνει όλα τη συγκεκριμένη μέρα, τότε τίποτε δεν είναι τυχαίο.

Πριν μερικά χρόνια την ίωση την πέρασε σε ένα βουνίσιο χωριουδάκι που σε απόσταση 30 χιλιομέτρων δεν υπήρχε ούτε ντεπόν. Πέρσι κουβάλησε μία καταπληκτική ουζμπέκικη ίωση και το γιόρτασε με ορούς στο νοσοκομείο. Φέτος πάλι πιστεύει ότι πήγε να τη βρει η γνωστή ίωση, αλλά δε τα κατάφερε, και πολύ καλά, μουαχαχαχαχαχα. Ίσως θα μπορούσαμε, αν μια μέρα χαθούν όλα τα ημερολόγια του κόσμου, να ξέρουμε ότι έφτασε 15 Αυγούστου όταν αρρωστήσει το παπί.

Συνεχίζεις να σιχτιρίζεις ακόμη και μετά από όσα διάβασες; Ε δεν τρώγεσαι με τίποτα. Και γω δεν τρώω τίποτε, εκτός από κάτι νεροβράσματα... Και όχι μόνο αυτό. Ο πόλεμος είναι και ψυχολογικός. Γιατί, είπα, θα κάτσω που θα κάτσω μέσα το ΣΚ, ας αφιερωθώ στη μαγερική. Και ψώνισα ένα κάρο προμήθειες για να κάνω ένα κάρο λιχουδιές (μερέντα, πουράκια καπρίς, χοιρινό για γλυκόξινο, χόρτα, πιπεριές, κοτόπουλο, καρπούζι, αλλά βασικά μερέντα και πουράκια). Και τώρα κάθομαι και τα κοιτάω που κάνουν τις διακοπές τους στο ψυγείο...

(Το παρόν τοστ είναι εμπνευσμένο από και αφιερωμένο στον Τόλη Μπερτόλη, που πλήρωσε 60 γιούροζ για ένα φλοττέρ...).