19 Σεπτεμβρίου 2010

Το τασάκι, το ρεσώ και καμιά 20αριά σαμπάνιες

Κάθε φορά που ακούω το τραγούδι "I love college"  μου έρχεται πάντα στο μυαλό ένα πάρτυ στο Λονδίνο.

Ξεκινήσαμε το τρίο μπελκάντο για να πάμε στα γενέθλια μιας συμφοιτήτριας της Τότορ. Ένα πάρτυ σχεδόν μόνο με Έλληνες στο κέντρο του Λονδίνου. Το σπίτι ήταν ακριβώς απέναντι από την εστία, επομένως είχαμε απλά να περάσουμε το δρόμο απέναντι. Αυτό, τίποτε άλλο. Η πολυκατοικία ήταν από τις καλές του Λονδίνου, με μόνιμο θυρωρό στην είσοδο και με ενοίκιο μία τιμή σε λίρες που όταν την άκουσα μου είχε φύγει το καφάσι. Άρα η γενεθλιούση μπορείτε να φανταστείτε ότι τον είχε τον παρά μπόλικο. Εμείς, οι τρεις τσούπρες, αγοράσαμε κάτι τυπικό, συμβολικό, φοιτητικό, κάτι ετσι για το καλό, και λίγο τρέντι. Ένα τασάκι σε ωραία χρώματα και σετ ένα κηροπηγιάκι για ρεσώ. Και για να δείξει πιο επίσημο πήραμε και ένα κρασάκι (του Τσου τότε ήταν ακόμη στην ωρίμανση) μέσης κατηγορίας. Δεν ήταν και κανας ξυδιάς, αλλά δεν ήταν και κανα πανάκριβο καμπερνέ. Ανακεφαλαίωση: τρεις τσούπρες με τασάκι, ρεσώ, κρασί.

...that party last night was awfully crazy I wish we taped it....

Μπαίνουμε στο σπίτι, το οποίο δεν έμοιαζε καθόλου με φοιτητικό. Τι να έμοιαζε δηλαδή, αφού ήταν πολυτελέστατο, φουλ επιπλωμένο, με τα χομ σίνεμά του, τα ντιβιντιά του, τα σιντιά του, τα πλυντήρια πιάτων του, τα σέα του τα μέα του. Καλά, και μόνο που βρισκόταν πάνω στην Baker street μεσοτοιχία με το τσαρδί της Μαντάμας Τισό ήταν αρκετό. Η παπίτσα είχε βάλει απλά ρουχαλάκια, άνετα, για πάρτυ. Οι άλλες δύο κάτι παρόμοιο. Όλοι οι άλλοι καλεσμένοι στο πάρτυ είχαν ντυθεί χειμερινή κολεξιόν Yves Saint Laurent, Gucci και Dolce & Gabbana μαζί. Η γενεθλιούση έχει κάβα καμία 50αριά μπουκάλια κρασί συν όλα τα άλλα ποτά. Ειλικρινά δε θυμάμαι πόσες φορές γέμισα και ξαναγέμισα το ποτήρι μου. Χορεύαμε ασταμάτητα και πίναμε για να ξεχάσουμε ότι σκάσαμε μύτη σε ένα πάρτυ εκατομμυρίων με δώρα ένα τασάκι, ένα ρεσώ και ντυμένες σα να πηγαίναμε στη λαϊκή. Μαζί με την τούρτα άρχισαν να ανοίγουν δεξιά και αριστερά σαμπάνιες. Ποπ από παντού. Πολλές σαμπάνιες σου λέω. Και μεις ήμασταν ίσως οι τραγικότερες καλεσμένες σε πάρτυ.

...I danced my ass off...

Η νύχτα ήταν μεγάλη και οι τρεις βλαμμένες συνέχιζαν να χορεύουν. Η Τότορ βρήκε έναν Ιταλό και του μάθαινε κακές λέξεις στα ελληνικά και τον έστελνε να πηγαίνει στους υπόλοιπους και να τις λέει ο καημένος με αθώο ύφος. Τι τσογλάνι είσαι ρε Τότορ. Η Λη έπιασε κουβέντα στην κουζίνα με ένα κάρο κόσμο. Εγώ συνέχισα να δοκιμάζω τα κρασιά της γενεθλιούσης, μη της μείνουν και της πιάνουν και χώρο στο διαμέρισμα. Στο τέλος δεν αντέξαμε άλλο. Λίγο ο χορός, λίγο το κρασί, λίγο η ντροπή για τα τασάκια και τα ρεσώ, λίγο τα λόγια του παπά δεν αντέξαμε. Σηκωθήκαμε και φύγαμε. Ευτυχώς πηγαίναμε ακριβώς απέναντι. Δυο βήματα δρόμος που μου φάνηκαν αιώνας. Τι αιώνας; Ολόκληρος ο χωροχρόνος περνούσε από μπροστά μου, και τον φοβάμαι κιόλας. Όταν μετά κόπων και βασάνων φτάσαμε στην εστία ταβλιαστήκαμε στα κρεβάτια. 

...pass out at 3, wake up at 10...

Το πρωί ξύπνησα με ένα κεφάλι καζάνι (...and you wake up in the morning and your head feels twice the size...) Από το διπλανό δωμάτιο ακουγόταν αστάματητα στο repeat αυτό το μονότονο τζίρι τζίρι, το οποίο από τότε μίσησα θανάσιμα. Πρέπει να το άκουσα περίπου 20 φορές μέχρι να βρω τη δύναμη να σηκωθώ και να εξαφανιστώ από το κρεβάτι.

...go out to eat and then do it again...

Ελπίζω όταν η γενεθλιούση άνοιξε τα δώρα να μη θυμόταν ποιος έφερε τι. Έτσι, να μην ανακάλυψε το τασάκι - ρεσώ μας.

...man, I love college.

4 σχόλια:

Ανώνυμος είπε...

εχω να κανω μια διορθωση...η κοπελα πηρα τηλεφωνο την επομενη μερα για να μας ευχαριστησει που πηγαμε στο παρτυ και για το υπεροχο δωρο και ποσο πολυ της αρεσε...και μετα θελαμε να ανοιξει η γη να μας καταπιει μολις θυμηθηκαμε ξανα τι δωρα της ειχαν παρει οι υπολοιποι
ΤΟΤΟΡ

Παπίτσα είπε...

Ωχ...
Αυτό δε το θυμόμουν...
Και πάλι ωχ...

Ανώνυμος είπε...

Θα ήθελα να σας ενημερώσω ότι η λέξη γενεθλιούση δεν υπάρχει.Είναι
μία ατάκα που έβαλε ο Τσιφόρος στο στόμα της Γεωργίας Βασιλειάδου.
Αν μπορούσαμε να την χρησιμοποιήσουμε, για αστείο βέβαια, θα λέγαμε :η γενεθλιούσα, της γενεθλιούσης...

Παπίτσα είπε...

Εγώ πάλι την δανείστηκα από τη Μαρίκα Νέζερ και την ταινία "Της κακομοίρας" με το Ζήκο, που ευχήθηκε στην εορτάζουσα: "Αρχοντονοικοκυρά παινεμένη και δακτυλομετρούμενη!"