5 Απριλίου 2010

Το έργο

Ένα έργο ακόμη κι αν δεν είναι κινηματογραφικό, τείνει πολλές φορές να γίνει γκραν γκινιόλ. Σε ένα έργο κινηματογραφικό υπάρχουν πολλοί συντελεστές: σκηνοθέτες, σεναριογράφοι, ηθοποιοί, μακιγιέζ κτλ. Και κατά ένα περίεργο λόγο όλοι περνάν πολύ ωραία στα γυρίσματα και αυτό βγαίνει και στο κοινό. Σε άλλου είδους έργα όλοι περνάν πολύ χάλια στα γυρίσματα και μέχρι το τέλος όλοι έχουν τσουρομαδηθεί μεταξύ τους.

Στην αρχή όλοι είναι πολύ αισιόδοξοι και δουλεύουν πολύ αρμονικά.
-Να πάρω λίγο το φτυάρι σας;
-Ναι, βέβαια, ό,τι θέλεις! Και το φτυάρι, και την τσάπα, και τον γκασμά!
[Πέντε μέρες μετά.]
-Μάστορα, παίρνω το φτυάρι.
-Να το γυρίσεις αμέσως, όλο το χάνω.
[Είκοσι μέρες μετά.]
Τα φτυάρια όλα είναι εξαφανισμένα σε ένα άλλο παραλληλο σύμπαν και όλοι σκάβουν με τα χέρια και τα δόντια.
Πολλές φορές σε ένα έργο, η δουλειά του ενός συνεργείου εξαρτάται από το πότε θα τελειώσει τη δουλειά του ένα άλλο συνεργείο. Έτσι, ο ένας περιμένει τον άλλο. Οι χτίστες περιμένουν τους μπετατζήδες, οι σουβατζήδες τους χτίστες, οι ηλεκτρολόγοι τους σουβατζήδες, οι πατωματάδες τους υδραυλικούς, και οι μπογιατζήδες τους κουφαματάδες. Και όλους τους παραπάνω τους περιμένουν όσοι προσπαθούν να περιμαζέψουν τους εξωτερικούς χώρους. Και φυσικά ο καθένας κοιτάει το δικό του συμφέρον, πάντα σε βάρος των άλλων...

Το σίγουρο είναι ότι όταν τελειώσουν κάποιοι τη δουλειά τους σε ένα σημείο και το παραδώσουν στο επόμενο συνεργείο, όλα του φταίνε. Δεν είναι όπως θα περίμεναν να τα βρουν και σίγουρα υπάρχει γκρίνια. Είναι σα να έχει εκλογές και αναλαμβάνει μια νέα κυβέρνηση: "Παραλάβαμε ένα χάος".


Μεγαλύτερες κατίνες από τα μαστόρια δε θα συναντήσεις, φίλε αναγνώστη. Τα μεσημεριανά ξεκατινάδικα της τηλεόρασης ωχριούν μπροστά στο κουτσομπολιό που πέφτει σε ένα γιαπί. Και εννοείται ότι η πληροφορίες τρέχουν με την ταχύτητα του φωτός και με σπασμένο τηλέφωνο:

-Ρε συ, τα μαθες;
-Τι έγινε;
-Ο μπετατζής έδιωξε τρεις εργάτες, γιατί τελειώνουν τα μπετά και δεν έχει άλλη δουλειά πλέον.

[Τρεις μπετονιέρες παραπέρα, η είδηση έχει μεταφερθεί όχι με μεγάλη ακρίβεια...]
-Ρε σεις, τι μου είπε ο μπογιατζής;
-Τι έγινε;
-Ο μηχανικός είπε στον πλακατζή να διώξει 30 εργάτες.
-Γιατί;
-Γιατί μέτρησε τα πλακάκια και τα έβγαλε 15.399. Έλειπε ένα και το είχε σπάσει ένας εργάτης.


Μερικές φορές μεταφέρονται με μεγάλη ακρίβεια, πράγμα περίεργο.

Μεσημέρι, στις 12:35:
Α: -Με χτύπησε το παπούτσι.
Β: -Ναι, αν είναι καινούρια σε χτυπάνε εύκολα.

[Την άλλη μέρα.]
Ω:-Τι έμαθα χτες; Στις 12:35:43 σε είχε χτυπήσει το παπούτσι;

Το θέμα είναι, όμως, ποιος είναι το αφεντικό... 

[Του μπι κοντίνιουντ...]



5 σχόλια:

Deja_Voodoo είπε...

Δεν σε πχιάνω βρε αδερφή... :/

Dimitris είπε...

στις 12:35 χτυπάει το παπούτσι...

Παπίτσα είπε...

Είμαι άπιαστη, βρε αδερφέ!

Στις 12:35:43. Όχι, όποτε να'ναι!

annagal είπε...

Ωχ!

Ρε συ, κι εμένα με χτύπησε χθες το παπούτσι και ήταν εκείνη την ώρα περίπου! :Ο

...μήπως να γίνω μαστόρι? άλλωστε ο ήρωάς μου είναι ο Μπόμπ! :))

runz είπε...

trela gousta sta ergotaxia papia m!
akou pou se leo!
sto grafeio cheirotero einai to xekatiniasma!
episis os gynaika echeis kai ta tychera s! mpouchahchachah!