12 Απριλίου 2009

GPS by papitsa: Βαρκελώνη

Μην πας ποτέ στη Βαρκελώνη περιμένοντας να δεις το υπερθέαμα, κορίτσια να χορεύουν φλαμέγκο στους δρόμους και μάγειρες να σερβίρουν αχνιστή παέγια ακούγοντας Manu Chao. Θα απογοητευτείς. Δεν είναι έτσι τα πράγματα. Αλλά και όπως είναι στην πραγματικότητα, είναι καταπληκτικά!!! Η λίστα με τα κατά τη γνώμη μου του ντουζ (to do's) και μαστ σι (must see) είναι μεγάλη. Δε θα αφήσω όμως τίποτε απόξω κι ας γίνει το ποστ σεντόνι!


1.Φτάνεις αεροδρόμιο, παίρνεις τρένο (2,4euro) ή το aerobus (6,15 μετ'επιστροφής). Προτείνω τρένο (πάντα!). Το τρένο σ' αφήνει στο σταθμό Sants.
Από το σταθμό αυτό μπορείς να πας παντού . Για κέντρο, αν μένεις κοντά στη Ramblas, θα πάρεις τη γραμμή 3 (πράσινη γραμμή) με κατεύθυνση Montbau, η οποία κατεβαίνει την Ramblas. Βρες ακριβώς την οδό του ξενοδοχείου στο Google maps, μη τα περιμένεις όλα από ένα παπί!


2. Park Guell (είναι ένα μεγάλο πάρκο με γλυπτά, δέντρα κτλ, σαν παραμυθένιο) το έκανε ο κυρ Gaudi.

Πώς πας: με την γραμμή 3 (πράσινη) με κατεύθυνση Montbau και κατεβαίνεις στάση Lesseps. Από εκεί θα συναντάς συνέχεια ταμπελίτσες για το πόσα μέτρα σου μένουν μέχρι το πάρκο. Και τα τελευταία μέτρα , όχι λίγα, είναι μια μεγάλη ανηφόρα, χαχα! Μη μασήσεις! Σταμάτα και στα μαγαζάκια για να παίρνεις και καμιά δόση ερκοντίσιον, αν είναι καλοκαίρι. Εν δυο.... Μπες μέσα στο πάρκο τζαμπαντάν τζάμπα και βγάλε ένα κάρο φωτογραφίες το τεράστιο παγκάκι, τις στριφογυριστές κολώνες και τον δρακουλάκο στην είσοδο.

Ανταμοιβή για τον κόπο: ωραία θέα, τζαμπέ είσοδος, πολύ ωραία γενικά, ενδείκνυται για να βγάλεις το κολατσιό από το σακίδιο και να χλαπακιάσεις.





3. Sagrada Familia (η εκκλησία - όχι καθεδρικός, είναι γοτθικού ρυθμού - που δεν πρόλαβε να τελειώσει ο κυρ Gaudi. Θεος σχωρέσ' τον )

Πώς πας: με την γραμμή 5 (μπλε) στη στάση (τι άλλο;) Sagrada familia! Λογικά απ' έξω θα περιμένει ο μισός ντουνιάς. Νομίζω αξίζει να μπεις, πολύ εντυπωσιακό αρχιτεκτόνημα, δεν έχεις δει τέτοια στο χωριό σου.

Ανταμοιβή για το περίμενε: όλοι οι φίλοι σας θα την έχουν δει μόνο σε εκπομπές Τσόκλη - Μαμαλάκη, και εσύ από πρώτο χέρι. Ο ίδιος ο Gaudi πάλι, δεν την είδε ποτε!


4. Palau musica (το μέγαρο μουσικής του προηγούμενου αιώνα), ιδιαίτερα περίτεχνο, πολύ χρήμα είχε πέσει)

Πώς και πότε πας: Πας με την κόκκινη ή την πορτοκαλί γραμμή ( ή αν είσαι ήδη στη βόλτα εκεί πας κοντά με τα πόδια, κουνήσου και λιγάκι!) στη τάση Urquinaona. Πέρνα μία μέρα πριν να κλείσεις ραντεβού για ξενάγηση- μόνο έτσι μπαίνεις μέσα. Και πάνε την επόμενη μέρα για το δείς με ξενάγηση στα αγγλικά - προσοχή , έχει και στα καταλανικά.

Ανταμοιβή για το πήγαινε - έλα: όλοι οι φίλοι σου έχουν πάει το πολύ πολύ μόνο στο μέγαρο στην Αθήνα- τρε μπαναλ- εσύ όχι.

5. Palau Guell (απ' οτι βλέπεις ο Ωνάσης της εποχής ήταν ο Guell και αυτό ήταν το φτωχικό του)

Πώς πας: Mε τα πόδια αν είσαι πάνω στη Rambla. Είναι, ανεβαίνοντας τη Rambla , στρίβεις αριστερά στην Carrer Nou de la Rambla, είναι στο ύψος περίπου του Liceu (θέατρο ) και προχωράς στο στενό. Έχει καλή ξενάγηση.

Ανταμοιβή που θα δώσεις στον ξεναγό αμοιβή: Θα δεις τις πιο τρέντι καμινάδες όλων των εποχών.





6. L 'aquarium (ε, τι; Θες και εξήγηση; Ενυδρείο είναι)


Πώς πας: Με τα πόδια, είναι στο κέντρο Maremagnum, στη θάλασσα, εκεί που τερματίζει η Rambla.

Ανταμοιβή για την βαβούρα που προκαλούν τα πιτσιρίκια μέσα στο ενυδρείο: Αν δεν έχεις πάει σε ενυδρείο του εξωτερικού αξίζει σίγουρα. Θα βρεθείς μέσα σε γυάλινο τούνελ με καρχαρίες γύρω γύρω. Μπρρρρρ.... Ρίξε κανα πιτσιρίκι...




7. Βόλτα στο Barri Gotic (γότθικη συνοικία)

Πώς πας:
Ε βόλτα λέμε, με τα πόδια πας! Είναι όλη η παλιά πόλη, με στενά σ
οκάκια, στενάκια, γούτσου γούτσου.... Αίσθηση άλλης εποχής. Μέσα στην παλιά πόλη βρίσκεις καθεδρικό ναό (Βοήθειά μας) και την Placa Reial. Ο καθεδρικός ναός είναι σαν ένας από τους πολλούς που έχει η Ευρώπη. Η πλατεία είναι μία ωραία πλατεία με καθίσματα - γλυπτά καρφωμένα στο πάτωμα.

Ανταμοιβή για το ότι σίγουρα θα χαθείς και θα χάσεις τον προσανατολισμό μέσα στα σοκάκια: δεν σε βαράει ο ήλιος εκεί πέρα και είπαμε, είναι ωραία βόλτα.

8. Μεγάλη βόλτα


Πώς πας: ξεκούραστος. Ξεκινάς, κατεβαίνεις την Rambla, θάλασσα, άγαλμα Κολόμβου , λιμάνι, Maremagnum, συνεχίζεις ανατολικά παραλιακά , βρίσκεις την μαρίνα (ρωτάς τους πλούσιους με τα γιωτ αν θέλουν να παντρευτούν την παπίτσα και τους αφήνεις φωτογραφία της, τους λες ότι μαγειρεύει καλά μπας και την πάρουν τουλάχιστον στο πλήρωμα του σκάφους) βγαίνεις Barceloneta, συνεχίζεις παραλιακά, και φτάνεις στο ολυμπιακό χωριό, στο Ζωολογικό κήπο, στο Parc de Ciutadela. Από εκεί , παίρνεις μετρό να γυρίσεις πίσω....δε σε βλέπω να αντέχεις άλλο......

Ανταμοιβή για τον κόπο:
τι θες και ιδιαίτερη ανταμοιβή? 1gb φωτογραφίες που έβγαλες για να βλέπεις τις κρύες νύχτες του χειμώνα δε σου φτάνουν;



9. Casa mila, Casa batllo και άλλες κάζες.

Πώς πας: αυτά είναι περίτεχνα σπίτια παλιών πλουσιών που πληρώνεις για να μπεις. Δε χρείαζεται να είσαι αρχιτέκτονας για να σαρέσουν. Είναι πάνω στην Passeig de garcia. Στην ίδια οδό έχει πολλά και καλά μαγαζιά με καλές εκπτώσεις για ψώνια.




10. Πλατσούρισμα Ναι, η Βαρκελώνη έχει μέσα στην πόλη παραλία με πολύ κόσμο, ρωτήστε θα σας πούνε, πας και με το μετρό πορτοκαλί γραμμή. Στην παραλία περνούν τύποι που πουλάνε καρύδα - must try. Ναι λοιπόν, πάρε μαγιώ. Αλλά, μη ξεχνάς, σα τη Χαλκιδική δεν έχει....

11. Park Montjuik (Είναι ωραίο πάρκο στο λόφο της πόλης)

Πώς πας: Τα γνωστά, πράσινη γραμμή, αλλά κατεύθυνση Zona Universitaria, στάση Para-lel, και μετά οδοντωτός !!! Τι βρίσκεις εκέι πάνω; Δάσος, ησυχία, σχολές οδηγών να κάνουν μαθήματα, Ολυμπιακό στάδιο, ένα παλάτι (δε θυμάμαι όνομα), ένα γλυπτό του Καλατράβα για την Telefonica, Ισπανικό χωριό.

12. Mercat "La boqueria"

Πώς πας: Με τα πόδια, είναι πάνω στη Ramblas.
Είναι κλειστή αγορά που έχει τα πάντα και τα κοάλα. Και μάλιστα όλα είναι πάρα πολύ σχολαστικά τακτοποιημένα.



13. Camp nou!!!! (Εδώ παίζει η ομαδάρα, Mes que un club!)

Πώς πας: πράσινη γραμμή με κατεύθυνση Zona Universitaria, στάση Maria Cristina.


Γυρνώντας στο Ελλάδα, τρως το ξενέρωμα της ζωής σου, ξαναπληρώνεις τον καπουτσίνο 5 ευρώ καιι όχι 2, και παίρνεις από μισό Λεξοτανίλ πρωί-βράδυ. Σε 5 μήνες θα έχεις επανέλθει.

Προσοχή προσοχή!

Προειδοποίηση για το μετρό: είναι πολύ παλιό, η κυλιόμενη σκάλα είναι κάτι που ούτε σε πιλοτικό στάδιο δε λειτουργεί, οι συνδέσεις ανάμεσα στις γραμμές είναι πολύ κλάιν (κατεβαίνεις σε μία στάση και για να πάρεις άλλη γραμμή, από το πολύ περπάτημα στα έγκατα της γης ξυπνάει μέσα σου ο τυφλοπόντικας).

Προειδοποίηση για τα λεφτά: Τα λεφτά σου και το διαβατήριο καλύτερα να τα καταπιείς. Καλά, υπερβολή. Αλλά μη τα έχεις και σε τσάντα στην πλάτη και περιμένεις να τα ξαναβρεις εκεί. Στο μετρό έχει πολύ στριμωξίδι.

Χάρτες και λοιπές πληροφορίες μπορείς να βρεις στην ιδιαίτερα καλοφτιαγμένη και πάντα ενημερωμένη ιστοσελίδα της πολής.




5 Απριλίου 2009

Η παπίτσα της σιωπής

Όλα ξεκίνησαν προχτές. Ξύπνησα το πρωί και ανακάλυψα ότι κάποιος είχε πατήσει το mute και δε μπορούσα να βγάλω καθόλου φωνή. Έτσι ξαφνικά. Μόνο κάτι ψίθυροι έβγαιναν. Απίστευτο.




Πήγα στη δουλειά και με άκουγα μόνο εγώ. Στην αρχή τα κορίτσια χάρηκαν γιατί "δε θα ακούμε τις βλακείες σου σήμερα", αλλά το απόγευμα μετανιωμένη η Έφη μου είπε "μη μου ξανάρθεις σ' αυτά τα χάλια, έπληξα σήμερα χωρίς πάρλα". Οι άλλοι με κοιτούσαν και για να ακούσουν, τους ψιθύριζα στο αυτί. Ώσπου βαρέθηκαν να στήνουν αυτί και με άφησαν στην ησυχία μου. Το καλό είναι ότι με παράτησε και ο αφεντικός και δεν με ενόχλησε με τις βλακείες του όλη μέρα. Το κακό είναι ότι άρχισε να μου δίνει συμβουλές η - τα ξέρω όλα, έχω απαντήσεις για όλα, οι φίλες μου με φωνάζουν google - αφεντικίνα και να μου βγάζει διαγνώσεις και γενικά να με ζαλίζει.

Το νταβαντούρι ξεκίνησε όταν άρχισε να χτυπάει το κινητό μου. Έπ
αιρναν διάφοροι δόλιοι, τους μιλούσα ψιθυριστά, ,μετά βίας με άκουγαν, νόμιζαν ότι ενοχλούν, ότι κοιμάμαι, ότι είμαι κάπου και δε μπορώ να μιλήσω... Μετά όμως, πίστευαν ότι τους δουλεύω και μου το κλειναν... Ο Mike χρειάστηκε να μιλήσει με την Έφη, που τον διαβεβαίωσε ότι όντως δε μιλάω, και από εκείνη την ώρα κάνει χαρούλες. Παίρνει κόσμο τηλέφωνο και λέει: "Να βγούμε σήμερα; Μεγάλη ευκαιρία. Η παπίτσα δε μιλάει!" Πρέπει επιτέλους να τελειώσει αυτό το βασανιστήριο, γιατί δεν αντέχω άλλο στη σιωπή. Κι όταν τελειώσει, έχω να πωωωωωωωωωω.....