30 Αυγούστου 2008

Την εργασία σου και σ' άλλο αεροπλάνο, φτωχή ζητιάνα!

Πόσο καλοντυμένος μπορείς να γυρνοβολάς όταν κάνεις τουρισμό; Πόσο μάλλον όταν κάνει και κρύο και έχεις τυλιχτεί με ένα πασμινοειδές για να μη σου πέσουν τα αυτιά από το κρύο. Και φυσικά δε νοείται τουρίστας χωρίς μπαγάζια. Εκείνη τη μέρα, δατ ντέι (γιατί μας διαβάζουν και ξένοι), βγήκα από το τρένο, αναδήθηκα στην επιφάνεια και έκανα ένα πεντάλεπτο ααααααααααα, έχοντας το κεφάλι ψηλά, το στόμα ορθάνοιχτο και στριφογυρνώντας στο ίδιο σημείο γύρω από τον άξονά μου, μέχρι να δω πού τελειώνει όλη αυτή η ουρανοξυστίλα.

Κουβαλούσα ένα σακίδιο στην πλάτη και άλλο ένα κρεμόταν μπροστά, και τα μαλλιά μου τα είχε μπουρδουκλώσει ο ασταμάτητος αέρας. Λογικό, αφού στη Windy City, ο αέρας δε σταματάει ποτέ. Ήμουν σε ένα άλφα χάλι, δε λέω. Προσπαθώντας να προσανατολιστώ, πάω να ρωτήσω έναν περαστικό καλοντυμένο προς τα πού είναι το κέντρο. Ποτέ δεν περίμενα ότι θα φάω πόρτα. Με το excuse me που ξεστόμισα, με πέρασε για άστεγη και νομίζοντας ότι ζητιανεύω με προσπερνάει με ένα ξερό "Δεν έχω λεφτά". Τσιφούτη!!!




Ετοιμαζόμασταν σύσσωμο το τρελό παρεάκι στη σχολή για το συνέδριο. Η εργασιάρα που είχα γράψει, εντελώς αντικειμενικά, θα έπρεπε να πάει, κατευθείαν και χωρίς να περάσει από κρίση, για παρουσίαση. Σε μία λαμπρή τελετή με πυροτεχνήματα, σημαιοστολισμούς, ορχήστρα να παίζει χαρούμενες μελωδίες και τον κόσμο να χορεύει στο τέλος σε λάτιν ρυθμούς. Μολαταύτα, για άγνωστη μέχρι στιγμής αιτία, ο προφέσορας ξέχασε να την στείλει με email. Πανικός. Η εργασιάρα δεν θα πήγαινε ταξιδάκι, άρα ούτε και εγώ. Είχα φάει για άλλη μια φορά πόρτα. Το καλό είναι ότι κάναμε ατέλειωτη πλάκα με το γλεπόκι με όλα αυτή την ιστορία. Οργανώσαμε μαζί το δικό μας συνέδριο, το οποίο θα ήταν αφιερωμένο σε μένα και στην εργασία μου. Τελικά, η εργασία εστάλη, έγινε δεκτή στο κανονικό συνέδριο και όλα ήταν περίφημα. Τα πυροτεχνήματα, η ορχήστρα και τα σημαιάκια.



Ανεβήκαμε με τον Mike στο ολοκαίνουριο τζιτζιλόνι αεροπλάνο και μέσα στην τρελή χαρά μου που θα φεύγαμε ταξιδάκι, δεν έκλεισα το στόμα μου από τη στιγμή που έφυγα από το σπίτι. Όλοι είχαν θρονιαστεί στις θέσεις τους και περιμέναμε να φύγουμε. Η πάρλα συνεχιζόταν ακάθεκτη και ο Mike δεν άντεξε και ξεστόμισε: "Θα πω να σε κατεβάσουν από το αεροπλάνο!". Και ακούγεται μια φωνή από το πίσω κάθισμα: "Ναι, ναι, ανοιχτές είναι ακόμη οι πόρτες!"




11 Αυγούστου 2008

Μπεκ, μπεκ, μπέκκινγκ you!!!!

Οι καλές κυρίες είναι ερωτευμένες με τα μπεκάκια του κήπου τους. Υπάρχει μεταξύ τους μια καθημερινή σχέση. Τα προσέχουν σα να ήταν παιδιά τους. Μαλώνουν μαζί τους λες και τους πήραν τη σειρά στην ουρά της τράπεζας. Νοιάζονται για αυτά σα να έχουν ψυχή. Τους κρατούν μούτρα σα να ήταν σύζυγος που ξέχασε την επέτειο γάμου. Έχουν απαιτήσεις από αυτά σα να έχουν αυτιά και τις ακούν. Δε τα αφήνουν ποτέ από τα μάτια τους. Είναι οι φύλακες – άγγελοι τους.


Οι καλές κυρίες θέλουν τα μπεκάκια να είναι άψογα. Οι τρεις τρίχες χορταριού που χλώμιασαν δεν φταίνε σε τίποτε. Δεν υπάρχουν άλλες αιτίες κιτρινίσματος του ούτως ή άλλως υπερευαίσθητου γκαζόν. Το καημένο το μπεκάκι θα ακούσει την κατσάδα. Το μπεκάκι φταίει για τη συμφορά αυτή.


Οι καλές κυρίες πατικώνουν το μπεκάκι με μία τεράστια πήλινη γλάστρα και απορούν γιατί δεν ποτίζει. Βάζουν ένα θάμνο ακριβώς μπροστά του, και απορούν γιατί ξεράθηκε το γκαζόν πίσω από το θάμνο και σάπισε ο θάμνος.


Οι καλές κυρίες περιμένουν στις 3 τα ξημερώματα τα παιδιά τους να γυρίσουν από το κλάμπινγκ και τα μπεκάκια να αρχίσουν να ποτίζουν. Άλλες πάλι ξυπνούν στις 4, βολτάρουν στους κήπους και τσεκάρουν ποιο δουλεύει και ποιο ρεμπελιάζει. Όποιο λουφάρει την έχει πατήσει, την άλλη μέρα θα αντικατασταθεί πάραυτα. Σε ρωτούν στη θάλασσα ή στο πάρκινγκ του Μασούτη, αν τα δικά σου μπεκάκια λειτούργησαν τέλεια. Στεναχωριούνται αν τα δικά σου είναι πιο εργατικά και ξαγρυπνούν τη νύχτα για να το εξακριβώσουν.


Τα μπεκάκια ενοχλούν τις καλές κυρίες, όπως τις ενοχλεί η οικιακή βοηθός της γειτόνισσας που τινάζει τα ψίχουλα από το τραπεζομάντιλο πάνω στα μαγιό τους. Τσατίζονται που τους πιτσιλάνε όταν ποτίζουν το σούρουπο, που μόλις έχουν κάτσει στην αυλή. Έχουν δίκιο. Για να τις ενοχλούν λιγότερο συχνά θέλουν να ποτίζεται το γκαζόν μέρα παρά μέρα με τη διπλάσια ποσότητα νερού. Λες και αυτές τη μια μέρα δεν τρώνε και την άλλη τρώνε τα διπλάσια.


Οι καλές κυρίες έχουν πανάκριβα και ξύλινα έπιπλα κήπου, σαν αυτά που έχουν στις διαφημίσεις που τρώνε μαρμελάδες και γιαούρτια οι ευτυχισμένες οικογένειες. Θα θρονιαστώ κάποια φορά σε ένα από αυτά να πιω το κακάο μου και να φάω κέικ καρότο.



Οι καλές κυρίες δεν μπορούν να ζήσουν χωρίς τα μπεκάκια τους και τα μπεκάκια χωρίς τις καλές κυρίες.