19 Οκτωβρίου 2008

Ιστορίες από το Freiburg (Μέρος 2ον)

Οι Κυριακές στο Freiburg είχαν προκαθορισμένο πρόγραμμα. Αν δε λείπαμε εκτός πόλης, εκτός χώρας για Σαββατοκύριακο, πηγαίναμε για αυτό το τρέινσπότινγκ, που λέμε και στο χωριό μου. Παίρναμε με τη Runz φωτογραφικές μηχανές, Brezel και κρουασάν, τις ελληνικές τετράπαχες Σαββατιάτικες εφημερίδες από το σταθμό (ναι, Σαββατιάτικες, στη Γερμανία φτάνουν με μια μέρα καθυστέρηση, και αφήνουν άφωνους τους Γερμανούς στα Kiosk με τα πολλά ένθετά τους) και πηγαίναμε στα γύρω χωριά για καφέ ή Schokolade. Όταν τέλειωνε ο καφές, θρονιαζόμασταν στο σταθμό του χωριού την ώρα που θα περνούσαν Cargo και Ιντερσίτι Εξπρές (εξπρές, όχι τίρτι πίρτι σαν εδώ) και περιμέναμε να περάσει βολιδάτο χωρίς να σταματήσει και να πάρει ο αέρας τα καπέλα, τα σκουφιά και τα κασκόλ μας και κλικ κλικ να το βγάλουμε φωτογραφίες και να τραβήξουμε βιντεάκι. Ββββζζζζζζούνγκ! Ναι, ναι, σας καταλαβαίνω, δεν έχετε άδικο αν την κοπανήσετε τρέχοντας από το μπλογκ αυτό, αλλά με το μπαρδόν: ο Ντάνι Μπόιλ που το έκανε ταινία, καλύτερος είναι;

Αγαπημένο χωριό για παρακολούθηση τρένων ήταν το Emmendingen. Τσουπ τσουπ οι δυο Κυριακοαργόσχολες κουβαλιόμασταν στο σταθμό και περιμέναμε τον σίφουνα. Ώσπου μια μέρα...

Ε, τι; Ώσπου μια μέρα η Runz έλειπε και πήγα μόνη μου. Η Schokolade μου τέλειωσε και κατά τις τρεις στρογγυλοκάθησα στο σταθμό. Δεν υπήρχε κανένας άλλος, ο σταθμός ήταν μικρός και δεν θα περνούσε τρένο για Freiburg για τουλάχιστον μία ώρα. Έβγαλα λοιπόν τις εφημεριδούλες και περίμενα να περάσει το υπερτρένο. Με εντόπισε όμως ο σταθμάρχης και με λυπήθηκε, νομίζοντας ότι περιμένω άδικα το επόμενο τρένο για Freiburg. Και έβγαλε ανακοίνωση από τα μεγάφωνα: "Το επόμενο τρένο για Freiburg θα περάσει στις 4:30". Εγώ συνέχισα το χαβά μου. Ο σταθμάρχης ήλπιζε να φύγω και να ξαναέρθω σε μιάμιση ώρα για να πάρω το τρένο μου. Αλλά μπα. Μετά από λίγο, ξαναβγάζει ανακοίνωση αποκλειστικά για μένα: "Το επόμενο τρένο για Freiburg θα περάσει στις 4:30". Αυτό συνεχίστηκε για αρκετή ώρα, πήγε 4:30 και με ξεφορτώθηκε ο σταθμός και ο σταθμάρχης.

Όλα αυτά τα θυμήθηκα σήμερα, γιατί κάποιον Οκτώβρη πριν λίγα χρόνια προσγειωθήκαμε με τη Runz στο Freiburg μαζί με όλη την προίκα μας και περάσαμε υπέροχα.

video

7 σχόλια:

Runz είπε...

Agapimeno mou Emmendigen!
kala gelao moni mou 1 ora tora san tin ilithia proi proi se ena grafeio me 3 austriakes agouroxypnimenes....
kai to vraki mou tha edina na xanapao ena mina...
esto mia vdomada...
achhchchh!
filoureeeeeeeees

Evris είπε...

Εμείς στο χωριό μας συνηθίζουμε το traktorpointing καθισμένοι στην καφετέρια του χωριού μας. Δε βγάζουμε φωτό, αλλά σχολιάζουμε την ταχύτητα, τον εξοπλισμό κ.ά. Προτείνεται συνοδεία freddo cappucino με πολλά παγάκια και τσιγάρο, ενώ κατάλληλη θέση είναι η pub "MAD".

Ploutwnios είπε...

Αγαπημένο μου Εμέτικεν,

Τί μου θύμισες τώρα... Κάτι σούρες που είχαμε κάνει και εμετοκοπούσαμε ασταμάτητα...

γλεπόκι είπε...

Αχαχαχααχ, άκου traktorpointing. Δεν την παλεύετε εκεί πάνω ε?Αλλά θα μου πεις εδώ ο Κύπριος κάνει goatspotting.. (and goatcuddling ενίοτε). Πάντως και 'γω όταν θυμάμαι το Εμμέντιγκεν με πιάνει μια ανναγούλα.

Παπίτσα είπε...

Evris, αν και έχετε μόνο ένα δέντρο σε όλο το χωριό, η αλήθεια είναι ότι είστε 100 χρόνια μπροστά.

Δεν περιμέναμε και κανένα πιο νοσταλγικό σχόλιο από μερικούς μερικούς εδώ μέσα...

Και συ τέκνον Γλεπόκι;

Ploutwnios είπε...

Όξω.

Υ.Γ.:Ρε.

Παπίτσα είπε...

Μα... δεν εννοούσα εσάς κ. Πλουτώνιε!
Αλλά, όποιος έχει τη μύγα, μυγιάζεται.